هنگامی كه به 45 سال گذشته برمیگردم، چنین به نظرم میرسد كه بزرگترین عامل تمام موفقیتهای من به عنوان دانشجو، دیپلمات یا تاجر، خوش شانسی بوده و بس. هنگامی كه از ناپلئون پرسیدند كه آیا او ترجیح میدهد فرماندهان ارتش وی شجاع باشند یا زیرك، او پاسخ داد هیچكدام، من فرماندهان خوش شانس را ترجیح میدهم.

سوال اینجاست، چگونه شانس بیاوریم؟

در اینجا هفت عادتی را كه برای من عامل خوش شانسی بوده اند، با شما در میان میگذارم:

فرزند ۲ ساله شما با رژ لب روی دیوار نوشته، بچه ۵ ساله شما یک کلوچه را خورده در حالیکه گفته بودید نخورد. اولین واکنش شما این است که از خشم منفجر شوید. اما تصمیم گرفته‌اید که از این به بعد صبورتر باشید. علاوه بر آن می دانید زمانی که بر آشفته می شوید، باید معذرت خواهی کنید. آنچه که شما نیاز دارید یک برنامه ۶۰ ثانیه ای می باشد. این برنامه یک متد مشخص و خاص نیست بلکه یک استراتژی است که روی رفتار غلط کودک شما متمرکز نمی‌شود بلکه روی واکنش شما تمرکز دارد. اگر این برنامه ۶۰ ثانیه‌ای را به کار ببرید به نتایج مطلوبی دست پیدا خواهید کرد. شما می توانید خود را کنترل کنید و کودک شما می داند که چه توقعی از او دارید.

۶ مرحله ساده این برنامه از این قرار می باشد:

۰ تا۱۰ثانیه : سریع اقدام کنید.

اولین اقدام شما باید این باشد که رژ لب را بردارید و سریع او را از کنار میز ببرید، همچنین از برادر و خواهرهایش جدا کنید. نه اینکه به او امر کنید دست بردارد و انتظار داشته باشید وی اطاعت کند. امنیت اولین اقدام است. لذا اگر موقعیت خطر سازی وجود دارد سریع اقدام کنید. و باید هر چیزی که ایجاد مشکل می کند را از فرزند خود دور کنید. کودک شما احتیاج دارد که روی شما و موقعیت تمرکز کند. از این رو کلوچه یا دیگر چیزها حواس او را پرت می کنند. کودک خود را از صحنه جرم دور کنید و خودتان از درهم و برهمی و ریخت و پاش دور شوید، بنابراین کمتر کلافه می شوید و بعدا احساس پشیمانی نمی کنید.

ثانیه های ۱۰تا۲۰ آرام بمانید:

خود شما می دانید که چطور مهماندارهای هواپیما از شما خواهش می کنند که ماسک اکسیژن خود را بزنید، قبل از اینکه به کودک خود کمک کنید تا ماسک را بزند. رفتار با احساس چیزی مثل اول مراقبت از خود می باشد. مشکل عصبانی بودن نیست بلکه کنترل عصبانیت مهم می باشد. این که عهد کنید عصبانی و خشمگین نشوید مشکل می باشد، شما با این کار فقط احساس بد خود را فرو می‌نشانید. کودکان حتی زمانی که پدر و مادر خشم خود را پنهان می کنند متوجه می‌شوند. آنچه که باید به آن توجه کرد این است که باید عصبانیت را محدود کرد. اگر در یک خانواده شلوغ و پر جمعیت بزرگ شده باشید و هر کسی فریاد می کشیده مهار احساسات مشکل می باشد. شما باید خشم خود را به گونه ای دیگر تخلیه کنید به جای اینکه با کودک خود دعوا کنید، می توانید با صدای بلند بگویید آه ه ه ه ه. بدین طریق کودک شما تحقیر نمی شود و صدای شما را می شنود و به شما کمک می کند که موقعیت را کنترل کنید .اما اگر بر عکس، شما فریاد بزنید نمی توانید آنچه را که می خواهید به کودک خود یاد بدهید. چون که فرزند شما به احساس پر تنش شما توجه می کند نه به رفتار غلط.

ثانیه های۲۰تا۳۰ :موقعیت را سنجیدن:

چند ثانیه ای فکر خود را بر روی آنچه اتفاق افتاده متمرکز کنید. یک دکتر گفته است که من به خاطر می آورم زمانی را که کودک ۲ ساله ام به روی دیوارها و کاناپه منزلم با ماژیک بنفش نقاشی کرده بود. کاناپه و دیوارها خراب شده بود، خیلی بر آشفته شدم. از طرف دیگر، پسرم هاج و واج به نظر می رسید و از عکس ا لعمل من قلبش شکسته بود. متاسفانه اگر چند لحظه صبر کرده بودم، متوجه می شدم که فرزندم این کار را از کتاب داستان کودکان یاد گرفته بود. از دیدگاه او این یک سعی و تلاش خلاق بوده است. هر چند که آگاه شدن از قصد کودک شما، کاناپه یا هر چیز دیگر را نجات نمی دهد، اما باعث می شود که دفعه دیگر کودک شما این کار را تکرار نکند. باید اتفاق را از آنچه که در گذشته به وقوع پیوسته و آنچه که احتمالا در آینده پیش می آید، جدا فرض کنید و اگر به موقعیت در همان لحظه فکر کنید، نه اینکه بگویید این کار را چند بار تا حالا تکرار کرده، می توانید تصمیم عاقلانه تری بگیرید. و وقت آن است که ببینید علت رفتار کودک شما چیست؟ مثلا وقتی کودک ۳ ساله ای نق می زند و بد اخلاقی می کند، ممکن است گرسنه باشد. یا وقتی فرزند ۸ ساله ای درست صبحانه نمی خورد، ممکن است کم خوابی داشته باشد. بنابراین باید نقش خود را بر آورد کنید. از خود سوال کنید، آیا کاری می‌توانم بکنم که دیگر این رفتار کودک در آینده تکرار نشود، مثلا ایجاد محدودیت هایی یا تغییر برنامه روتین خانواده- به عبارت دیگر به کودک نگویید چند بار تا حالابه تو گفته ام……..؟حتی اگر ۱۰۰ بار هم به او گفته باشید (که نگفته اید)دلیل نمی شود که اصلا تکرار کنید، بلکه باید به او دوباره و دوباره تذکر بدهید.

ثانیه های ۳۰تا۴۰ :با کودک خود صحبت کنید.

وقتی کودک را به حال خود می گذارید به او بگویید چرا از او می خواهید این کار را نکند،۲ یا ۳ جمله کافی خواهد بود. هر چه کودک کوچکتر باشد، تعداد کلمات کمتری باید به کار برد. به او نگاه کنید. او احتیاج دارد که بفهمد، آنچه را که انجام داده اشتباه بوده است و چه کاری صحیح می باشد. به او بگویید نباید روی دیوار چیزی بکشیم بلکه باید روی تکه کاغذ نقاشی کنیم. یا الآن نباید کلوچه بخوری چون که زمان شام نزدیک است، به جای آن یک هویج میل کن. اما اگر کودک اعتراض دارد بعدا با او صحبت کنید، ممکن است در آن واحد بخواهد از خود دفاع کند و به طور صحیح وارد مکالمه نشود.

ثانیه های۴۰-۵۰:

با خود بیندیشید که آیا یک پیامد احتیاج است یا نه-خیلی از پدر و مادرها فکر می کنند تنبیه قلب نظم و انظباط است. اما کارشناسان با این نظریه مخالف می باشند. پیامدها در صورتی لازم هستند که رفتار مداوم شما کار ساز نباشد. مثلا ۴ یا ۵ بار اگر کلوچه را از دست کودک خود بگیرید و بگویید الان موقع شام است، فایده ندارد، خود او باید پی به نتیجه کار خود ببرد. یا اگر کودک داخل خانه توپ بازی می کند، توپ را از او بگیرید، اما او را تنبیه نکنید و در موقعیتی مناسب با او صحبت کنید. فقط زمانی کودک خود را تنبیه کنید که اصلا به تذکرات شما توجه نمی کنند یا آنها را نادیده می گیرند. آنچه که اثر بخش می باشد این است که کودک شما نتیجه کار خود را تجربه کند، مثلا بفهمد اگر دیگر بچه ها را بزند، آنها او را به بازی راه نمی دهند. همه این صحبت ها، نظرات دکترها و کارشناسان بوده است-خود شما می توانید نظر دکتر خود را در هر زمینه ای جویا شوید.

ثانیه های ۵۰-۶۰ :پیامد را تقویت کنید.

ذهن کودک کاملا منطقی است و اگر پدر و مادر کاری را خودشان انجام ندهند، کودک از آنها پیروی می کند و با خود می گوید حالا که پدر و مادرم به آن عمل نمی کنند پس من هم نیاز نیست عمل کنم. نظر عوام بر این عقیده است که قوانین کمتری برای بچه ها قرار دهیم، در عوض قوانین را به مرور تقویت کنیم. کودکان را به گونه ای تهدید کنید که امکان پذیر باشد. مثلا نگویید این آخرین کلوچه ای است که می خوری این اخرین باری است که در ماه بازی می کنی. اگر به این گونه رفتار کنید نه تنها کودک خود را می رنجانید بلکه در نهایت صلاحیت خود را زیر سوال می برید.

تمام آنهایی که اهل رژیم‌ گرفتن‌ هستند، حتما این نکته را تجربه کرده‌اند که کنترل اشتهای کاذب و به موقع غذا خوردن یکی از بهترین راه‌های مبارزه با اضافه وزن است. خیلی وقت‌ها ما بدون اینکه بدن‌مان نیاز به خوراکی داشته باشد، چیزی می‌خوریم؛ شاید از سر بی‌کاری یا بی‌حوصلگی یا حتی برای رفع استرس و پاسخگویی به اشتهای کاذب خودمان! اما چگونه می‌شود این اشتهای کاذب‌ را سرکوب کرد؟ ۱۱ توصیه زیر می‌تواند کمک‌تان کند…

حواس ‌خودتان را پرت کنید

اگر ناگهان و شدیدا هوس بستنی کردید، بدانید که این فقط نشانه یک زیاده‌طلبی است؛ نه گرسنگی. به گفته دکتر جان فوریت، استاد دانشکده پزشکی بیلر، اشتهای کاذب یا همان هوس تنها ۱۰ دقیقه طول می‌کشد و اگر شما بتوانید در این ۱۰ دقیقه خودتان را کنترل کنید و به سمت خوراکی‌های پرکالری نروید، گام بزرگی به سمت سلامت‌تان برداشته‌اید. شما می‌توانید برای کنترل اشتها‌ی‌تان، با انجام دادن کارهایی معمولی حواس‌تان را از خوردن خوراکی‌ای که هوس کرده‌اید، منحرف کنید. مثلا به یک دوست قدیمی زنگ بزنید، موسیقی گوش کنید، ورزش یا مدیتیشن انجام دهید یا خودتان را با دیدن فیلم مشغول نگه دارید.
با غذاهایی که بیشتر هوس می‌کنید، کمتر روبه‌رو شوید!

یکی دیگر از کارهای مفید برای کنترل اشتها و جلوگیری از پرخوری، اجتناب، حذف و روبه‌رو نشدن با خوراکی‌هایی است که خیلی دوست‌شان دارید. مثلا اگر عاشق بستنی هستید، فریزرتان را پر از بستنی نکنید یا هنگام بیرون رفتن یک ساندویچ سالم خانگی برای ناهار یا شام‌تان تهیه کنید تا فکر خوردن پیتزا یا غذاهای چرب به ذهن‌تان خطور نکند. اگر هم می‌بینید که پرهیز از خوردن کیک تولد دوست‌تان برای‌تان مقدور نیست، با یک برنامه‌ریزی ساده مقدار کالری مصرفی روزانه‌تان از سایر غذاها را کاهش دهید تا بتوانید با خیال راحت یک برش خوش‌مزه از کیک تولد را هم بخورید.
مغزها را فراموش نکنید

به گفته میشل رویزن، کارشناس ارشد تغذیه، خوردن دو لیوان آب به همراه ۶ عدد گردو یا ۱۲عدد بادام یا ۲۰عدد بادام‌زمینی می‌تواند نقش موثری در سرکوب اشتها و تغییر ذایقه افراد به سمت خوراکی‌های سالم، داشته باشد.
به استرس‌هایتان با غذا خوردن پاسخ ندهید

یکی از مشکلاتی که گریبانگیر بسیاری از افراد هست، ذخیره کردن صدها کالری اضافه با زیاده‌روی در خوردن غذا برای کاهش استرس‌شان است. شما می‌توانید برای کم کردن استرس‌تان به جای خوردن، نفس عمیق بکشید، قدم بزنید، حرکات مختلف ریلکسیشن را انجام دهید و در آخر اگر باز هم میل به خوردن داشتید، آدامس بجوید تا نتوانید چیز دیگری بخورید.
خواب نیمروزی را از یاد نبرید

یکی دیگر از دلایل پرخوری، خستگی است. شما می‌‌توانید برای مبارزه با این مشکل هم روزی ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در یک محیط ساکت و آرام چشمان‌تان را ببندید و انرژی تحلیل رفته خود را دوباره به دست آورید.
کم‌‌خوری را با عطر نعناع امتحان کنید

بعضی از افراد برای از بین بردن بوی بد دهان‌شان، اقدام به خوردن خوراکی می‌کنند. این افراد می‌توانند به جای پرخوری‌های بی‌مورد، روزانه دو تا سه بار به وسیله‌ دهان‌شویه‌هایی با عطر نعناع دهان خود را شستشو دهند تا این طراوت و بوی خوش، فکر خوردن را از سرشان بیرون کند.
غذا‌های وسوسه‌انگیز را بدمزه کنید!

شاید این کار به نظرتان خنده‌دار برسد اما شما می‌توانید با بدمزه کردن خوراکی‌هایی که دوست‌شان دارید، میل به خوردن آنها را در وجود‌تان از بین ببرید. مثلا روی بستنی یا کاکائو نمک بپاشید یا پفک یا چیپس را کمی با آب‌ خیس کنید و بعد آن را بخورید!
چراغ‌ها را روشن کنید

یکی از موثرترین کارها برای جلوگیری از پرخوری، غذا خوردن در محیطی کاملا روشن و نورانی است. این طوری شما به خوبی متوجه میزان غذایی که مشغول خوردنش هستید، می‌شوید.
شمع‌ روشن کنید تا آرام‌تر غذا بخورید

شاید جالب باشد که بدانید نتیجه جدیدترین مطالعات در مورد اشتها، نشان داده است که بوها و عطرها هم در کاهش و افزایش اشتها بی‌تاثیر نیستند. خلاصه تمام این تحقیقات موید این مطلب‌اند که شما می‌توانید با خریدن و روشن کردن شمع‌هایی با بوی سیب‌سبز، موز یا نعناع هنگام غذا خوردن آرامشی به دست آورید که نتیجه این آرامش، به آهستگی غذا خوردن و زود سیر شدن است.
خوراکی‌های غنی هم می‌‌توانند کمک‌کننده باشند

هر زمان که احساس کردید خیلی گرسنه‌اید و اگر شروع به غذا خوردن کنید تا حد افراط پیش می‌روید، غذاهای پرحجم که زودتر سیرتان می‌کنند را برای خوردن انتخاب کنید و البته که منظور ما از غذای پرحجم، غذای چرب نیست بلکه غذاهایی است که با خوردن مقدار کمی از آنها سریع احساس سیری می‌کنید و دست از خوردن می‌کشید. غذاهایی مثل ماکارونی یا سیب‌زمینی پخته برای وعده‌های اصلی یا ذرت، دانه‌های بو داده، ژله و انگور برای میان‌وعده‌ها.
نوشیدنی‌ها را جایگزین کنید

و در آخر، اگر در بین روز نتوانستید میل به خوردن‌تان را به هیچ طریقی سرکوب کنید، نوشیدن یک لیوان چای، شیر یا قهوه را به جای کیک، بیسکوییت یا بستنی به شما پیشنهاد می‌کنیم.

من از شغلم متنفرم. از شرکتی که در آن کار می کنم متنفرم. از رئیسم متنفرم. خیلی ها از بعضی جنبه های کارشان بدشان می آید، اما برای من دیگر آمار به زبان آوردن این جمله ها از دستم در رفته است.

این اصلاً خوب نیست، برای این حرفم دلیل دارم. اول اینکه خیلی سخت است که وقتی از کارتان بدتان می آید، مجبور باشید هر روز بروید سر کار. دوم اینکه، خیلی بد است که این واقعیت را که از کارتان متنفرید در کل اینترنت پخش کنید.

این به آن معنا نیست که باید آن را حفظ کنید. اگر از کارتان بدتان می آید و اصلاً از انجام آن لذت نمی برید، می توانید آنرا کنار بگذارید. ما بیشتر وقتمان را سر کار می گذرانیم به همین خاطر خیلی مهم است که کارمان را دوست داشته باشیم. وقتی کارمان را دوست داشته باشیم از انجام آن لذت می بریم و کار بهتری هم انجام خواهیم داد.

“من از کارم متنفرم” را برای خودتان نگه دارید

حتی اگر از کارتان متنفر هستید، آن را برای خودتان، خانواده تان و دوستان نزدیکتان نگه دارید. لازم نیست به همه دنیا اعلام کنید چون ممکن است به گوش کسی برسد که اصلاً دوست ندارید.

فقط کارمندان نیستند که از اینترنت استفاده می کنند، کارفرماها هم آنجا هستند. و اگر بخواهید این حرف دلتان را جایی در اینترنت بگذارید مطمئن باشید که کسی آن را می خواند. مطمئناً دوست ندارید قبل از اینکه کار جدیدی پیدا کرده باشید از کار قبلیتان اخراج شوید، چون فقط از آن شکایت کرده اید. عاقلانه تر این است که با فکر و هشومندانه از آن شرکت بیرو بیایید.

تنفر از کار

به زبان آوردن جمله “من از کارم متنفرم” ممکن است برای همه ما پیش بیاید. ممکن است کارتان آن چیزی نباشد که انتظار داشتید، یا خود کارتان مشکلی نداشته باشد اما رئیستان یا همکارانتان موجب ناراحتیتان باشند. شاید هم با برنامه کاریتان مشکل دارید یا از مشتریانتان خوشتان نمی آید.

اگر به جایی رسیده اید که متوجه شده اید از کارتان متنفرید، فکر نکنید که به نقطه بدی رسیده اید. حداقل آن این است که این را می دانید و می توانید تصمیم بگیرید که چه باید بکنید.

ماندن

سریعاً استعفا ندهید. نباید با عجله تصمیم بگیرید و وقتی هنوز کار دیگری برای خودتان پیدا نکرده اید، بیکار شوید. سعی کنید اول ببینید چطور می توانید ماندنتان در آن کار را قابل تحمل تر کنید. آیا می توانید برای تغییر آن وضعیت کاری بکنید؟ آیا می توانید تقاضای انتقالی یا تغییر شیفت کاری بدهید؟ آیا کاری از دستتان برمی آید که برای راضی کردن خودتان به ماندن انجام دهید.

قبل از اینکه تصمیم به رفتن بگیرید، ببینید چه جایگزین هایی می توانید داشته باشید. پیدا کردن کار جدید همیشه ساده نیست.

برای پیدا کردن کار آماده شوید

اگر به هیچ طریق نمی توانید بمانید، اشکالی ندارد. اما باز ھم سریع از کارتان بیرون نیایید حتی اگر بی نهایت برایتان غیرقابل تحمل باشد. وقتی مشغول کار باشید، پیدا کردن کار برایتان راحت تر است. حداقل بیکار نمی مانید.

وقت بگذارید و رزومه تان را تکمیل تر کنید. با هر کس و هر جایی که می توانید ارتباط برقرار کنید تا موقعیت های کاری جدید پیدا کنید. هرچه قبل از اینکه به طور واقعی شروع به جستجوی کار کنید، خودتان را آماده تر کنید، پیدا کردن کار برایتان راحت تر خواهد بود.

دنبال کار باشید

جستجوی کارتان را آغاز کنید، البته بی سرو صدا وبااحتیاط. به همه اعلام نکنید که دنبال کار هستید. مطمئناً دوست ندارید رئیستان یا خیلی کسان دیگر بفهمند که برنامه دارید از آن کار بیرون بیایید.

برای پیدا کردن کار می توانید از روزنامه و اینترنت کمک بگیرید.

بیرون آمدن از کار

وقتی زمان استعفا دادن می رسد، ممکن است دوست داشته باشید این را آنچنان فریاد بکشید که همه بشنوند اما باز هم نباید کسی از این واقعیت باخبر شود که شما از کارتان متنفر بوده اید. همه شرکت سوابق کاری کارمندان را چک می کنند و صد در صد درمورد کارفرماهای قبل در مصاحبه کار جدید از شما سوال می کنند. به هیچ وجه نباید کارفرمای جدیدتان باخبر شود که شما از ار قبلیتان متنفر بوده اید.

باافتخار استعفا دهید

دو هفته قبل استعفایتان را خبر دهید و تا جایی که می توانید هیچ خاطره بدی از خودتان بر جا نگذارید.

بهتر است تا می توانید روی کار جدیدتان متمرکز شوید و اینکه چطور تجربیات بهتر و لذت بخش تری در محیط کار جدیدتان کسب کنید.

1. زندگی و هر مسئله کوچکی را آنقدر جدی تلقی نکنید، هر چند وقت یک بار زندگی را شوخی بگیرید و با سرزندگی و سبکبالی با رخدادها برخورد کنید و بینید که روز شما چقدر زیبا و شادی آفرین خواهد بود .

۲٫ از رنج نهراسید ، شادی را جایگزین غم کنید. برای زندگی خود هدف و مقصودی تعیین نمایید . شما به دنیا نیامده اید تا فضایی را اشغال کنید .

۳٫ دامنه توقعات و انتظارات خود را کوتاه و کوتاه تر کنید تا زندگی آرام و دلپذیری داشته باشید.

۴٫ در تمام مراحل زندگی مسئولیت کامل اعمالتان را برعهده بگیرید . ازاین که دیگران را مقصر بدانید و بهانه آورید دست بردارید.

۵٫ نگران نباشید که مردم درباره شما چه فکر می کنند. در واقع آنها اصلاً راجع به شما فکر نمی کنند.

۶٫ هنگامی آرامش و اعتماد به نفس را تجربه خواهید کرد که بدانید کار درست را انجام می دهید، صرف نظر از این که به چه قیمتی تمام می شود.

۷٫ مردم گفته های شما را فراموش می کنند . آنها فقط به آنچه انجام می دهید توجه دارند.

۸٫ آرامش فکری را بالاترین هدف زندگی خود قرار دهید و بر اساس آن برای زندگی خود برنامه ریزی کنید.

۹٫ از همین امروز تصمیم بگیرید که یا از موقعیت هایی که باعث ناراحتی و ایجاد استرس در شما می شود دوری کنید و یا آنها را حل و فصل نمایید.

۱۰٫ زندگی شما بازتاب افکارتان است. اگر افکارتان را تغییر دهید، زندگی تان متحول می شود.

۱۱٫ تمام کسانی را که تاکنون به هر صورت به شما آسیب رسانده یا شما را آزار داده اند ، ببخشایید و به این ترتیب خودتان را آزاد و رها کنید.

۱۲٫ کنترل کامل پیام هایی را که به ذهن خودآگاه خود راه می دهید در دست بگیرید.

۱۳٫ وقایع ، تعیین کننده احساسات شما نیست ؛ بلکه واکنش شما نسبت به وقایع است که احساسات شما را شکل می دهد.

۱۴٫ هر چه با دیگران روابط بهتری داشته باشید، نسبت به خودتان هم احساس بهتری خواهید کرد.

۱۵٫ هرچه خودتان را بیشتر دوست داشته باشید و به خودتان احترام بگذارید دیگران را نیز بیشتر دوست خواهید داشت و به آنها احترام خواهید گذاشت و آنها نیز بیشتر شما را دوست خواهند داشت و به شما احترام خواهند گذاشت.

۱۶٫ بهترین عبارات برای حل یک اختلاف این است: ” شاید من اشتباه می کنم”. اغلب هم همین طور است ، این را باور کنید.

۱۷٫ عادت قدر شناسی را در خود تقویت کنید. در زندگی شکرگزار و قدردان همه چیزهای خوبی که دارید باشید.

۱۸٫ عمر کوتاه تر از آن است که حتی لحظه ای از آن را برای انجام کاری که دوست ندارید یا برایتان اهمیت ندارد تلف کنید.

۱۹٫ حداقل همان قدر که برای کارتان تلاش می کنید برای رشد شخصیت تان نیز تلاش کنید.
۲۰٫ هرگاه دلبستگی جدیدی پیدا کنید ، بر نیروی زندگی خود افزوده اید

اگر روی لبه پلکتان شوره و پوسته وجود دارد، یا مرتبا احساس سوزش و خارش چشم دارید، باید این کار را روزی ۴ بار و هر بار به مدت ۵ دقیقه انجام دهید تا علائم از بین بروند. سپس روزی یک بار به مدت طولانی تری این کار را تکرار کنید.